Niedawno Senat uchwalił kolejną, bezsensowną ustawę.
Otóż w rozliczeniu podatkowym za rok 2007, będzie można odliczyć sobie
1145 zł od każdego dziecka.

Oto moje wątpliwości, które nasunęły mi się zaraz po otrzymaniu tej informacji:
1. Czy to jest równe traktowanie?
Może ktoś nie może mieć dzieci a chciałby otrzymać taki „bonus”?
2. Uchwalanie wszelkich przywilejów – „by się opłacało” jest bez sensu, wystarczy obniżyć podatki i każdego traktować równo a otrzymamy jeszcze lepszy efekt.
3. Jeśli to ma być polityka prorodzinna, to prowadzona jest w niewłaściwym kierunku!
Do założenia rodziny zachęcają niskie podatki, co przekłada się na wysokie płace i tanie produkty. Ulga to tylko 95 złotych miesięcznie, a w porównaniu do kwoty jaką dysponowałaby przyszła rodzina w przypadku obniżenia podatków to kwota śmiesznie niska.
4. Kto zapłaci za tę ulgę? My! Bez względu na to czy jesteśmy bezdzietni, czy też wzorem ojca Wirgiliusza mamy dzieci sto dwadzieścia troje i lenimy się bo mamy 140 000 zł rocznie.


Tak – niskim podatkom, nie – nierównemu traktowaniu.


Obniżka podatków, likwidacja podatku dochodowego – tak by w Polsce opłacało się żyć i pracować, to jedne z wielu niezmiennych postulatów Unii Polityki Realnej.

---
Tekst opublikowany w konserwatywno-liberalnym miesięczniku "Opcja na prawo" (www.opcja.pop.pl)